- « زَكاةُ الْجَمالِ ، أَلْعَفافُ . » « 1 » زكات زيبايى ، عفّت و پاكدامنى است . - « مَنْ عَفَّ أَطْرافَهُ ، حَسُنَتْ أَوْصافُهُ . » « 2 » هر كس اعضا و جوارحش عفيف و پاكدامن باشد ، خصلت‌ها و خوىهايش نيكو مىگردد . اهمّيت التباس به قناعت و كفاف اما درباره‌ى مراد از قنوع و كفاف در جمله دعا : « وَاسْتُرْنِى بِلِباسِ الْقُنُوعِ وِالْكَفافِ » مىتوان گفت قناعت و كفاف ظاهرى و باطنى هر دو اراده شده است ؛ زيرا اگر شخص آن دو صفت را در باطن نپذيرفته و متصف به آن نشده باشد ، تظاهر به آن دو را نمىتواند در ظاهر نداشته باشد . در حديثى مىخوانيم : - « حُسْنُ الْعَفافِ وَ الرِّضا بِالْكَفافِ ، مِنْ دَعآئِمِ الْإِيمانِ . » « 3 » پاكدامنى نيكو و خشنودى به كفاف و روزى به اندازه ، از ستون‌هاى ايمان است . - « طُوبى لِمَنْ تَحَلّى بِالْعَفافِ وَ رَضِىَ بِالْكَفافِ . » « 4 » خوشا به حال كسى كه خود را به پاكدامنى آراسته و به روزى در حدّ كفاف خشنود باشد . - « عَلَيْكَ بِالْعَفافِ وَ الْقُنُوعِ ، فَمَنْ أَخَذَ بِهِ ، خَصَّتْ عَلَيْهِ الْمَؤُنُ . » « 5 » بر تو باد كه ملازم پاكدامنى و قناعت كردن باشى ، كه هر كس آن را بگيرد و عمل كند ، سختىها و مشكلات بر او آسان مىگردد . - « أَلْقَناعَةُ أَبْقى عِزٍّ . » « 6 » قناعت ، پايدارترين سرافرازى است .

--> ( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب العفّة ، ص 251 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان . ( 5 ) . همان . ( 6 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب القناعة ، ص 326 .